Taşındıktan sonra en çok endişelendiğim konu çocukların okula alışma süreciydi. Dil, ortam, öğretmenler… Hepsi bilinmezdi. Ama zamanla şunu net gördüm: en hızlı adapte olanlar çocuklar oluyor.
Biri 10 yaşında olduğu için belediyenin yönlendirdiği dil okuluna başladı. İlk zamanlar “ne kadar anlıyor, nasıl olacak” diye çok düşündüm ama sistem gerçekten iyi kurulmuş. Belediyenin ayarladığı servisle her gün okula gidip geliyordu. Hatta bu kısım beni çok şaşırtmıştı; servis düzenli, saatler net, ve tamamen çocuk odaklıydı.
Yaklaşık 1 yıl dil okuluna devam ediyor ve gelişim gerçekten çok hızlı.
Başta tek kelimeyle iletişim kurarken, kısa sürede cümle kurmaya, kendini ifade etmeye başladı. Çocuklar dili kitaptan değil, yaşayarak öğreniyor.
Diğeri ise 4 yaşında olduğu için doğrudan bölge okuluna başladı. Onun için her şey oyunla ilerledi. Kimse “anlıyor mu, konuşuyor mu” diye baskı yapmadı. Zamanla kelimeler kendiliğinden gelmeye başladı.
Bence sistemin en güzel tarafı şu:
Çocukları hızlandırmaya çalışmıyorlar, akışına bırakıyorlar.
Bu da çocukların özgüvenini koruyor.
Biz büyükler daha çok zorlanıyoruz.
Çocuklar ise birkaç ay içinde burayı “normal” kabul ediyor.
Bu süreci yaşadıktan sonra şunu rahatlıkla söyleyebilirim:
Hollanda’da okul sistemi çocuklar için gerçekten düşünülmüş.
Biraz sabır, biraz zaman… gerisi kendiliğinden geliyor.
Biri 10 yaşında olduğu için belediyenin yönlendirdiği dil okuluna başladı. İlk zamanlar “ne kadar anlıyor, nasıl olacak” diye çok düşündüm ama sistem gerçekten iyi kurulmuş. Belediyenin ayarladığı servisle her gün okula gidip geliyordu. Hatta bu kısım beni çok şaşırtmıştı; servis düzenli, saatler net, ve tamamen çocuk odaklıydı.
Yaklaşık 1 yıl dil okuluna devam ediyor ve gelişim gerçekten çok hızlı.
Başta tek kelimeyle iletişim kurarken, kısa sürede cümle kurmaya, kendini ifade etmeye başladı. Çocuklar dili kitaptan değil, yaşayarak öğreniyor.
Diğeri ise 4 yaşında olduğu için doğrudan bölge okuluna başladı. Onun için her şey oyunla ilerledi. Kimse “anlıyor mu, konuşuyor mu” diye baskı yapmadı. Zamanla kelimeler kendiliğinden gelmeye başladı.
Bence sistemin en güzel tarafı şu:
Çocukları hızlandırmaya çalışmıyorlar, akışına bırakıyorlar.
Bu da çocukların özgüvenini koruyor.
Biz büyükler daha çok zorlanıyoruz.
Çocuklar ise birkaç ay içinde burayı “normal” kabul ediyor.
Bu süreci yaşadıktan sonra şunu rahatlıkla söyleyebilirim:
Hollanda’da okul sistemi çocuklar için gerçekten düşünülmüş.
Biraz sabır, biraz zaman… gerisi kendiliğinden geliyor.